Ik was op weg
van Gouda
naar Groningen
op 14-03-2010
rond 10:00.
Ik verloor je uit het oog op station Groningen!
Naar Groningen met het boekenweekgeschenk Jij (kort haar, overhemd, vrolijk gekleurde schoudertas, je las Haar naam was Sarah) stapte in bij Utrecht en ging op het bankje links van mij zitten, aan het gangpad. We raakten aan de praat doordat ik (rood haar, bruine jurk, groen vestje, las Rusland voor gevorderden van J.B. Corstius) een grapje maakte waar jij in trapte ;-) De trein werd voller en voller waardoor het, met allemaal mensen in het gangpad tussen ons in, voor ons lastiger werd om met elkaar te praten. We lieten elkaar onze boeken zien. Jij had een leuk gesprek met een meneer die hard had gelopen, prijzen had gewonnen en nu ging wandelen en later met een vrouw. Van lezen is niet veel gekomen. Is het je op de terugweg wel gelukt? In Groningen ging ik naar het Groninger Museum, jij ging vrienden opzoeken. In de trein wilde ik eigenlijk voorstellen om later nog eens verder te praten, maar dan zonder mensen in het gangpad tussen ons in. Maar ik het het niet gedaan... Iets later zag ik je op straat voorbij lopen terwijl ik in een coffeecafe wat zat te drinken. Ik wilde naar buiten sprinten...maar heb het niet gedaan... Maar je zit nog steeds in mijn hoofd dus wat denk je: keertje afspreken om verder te praten?
Ik ben een vrouw en woon in Schiedam. In het dagelijkse leven ben ik actief als werknemer en reis ik dagelijks met de trein.
Ennair