Ik was op weg
van Amsterdam CS
naar Nijmegen
op 23-08-2008
rond 12:30.
Ik verloor je uit het oog op station Arnhem!
Je vroeg me bij het vertrek je in Arnhem te helpen herinneren aan de (prachtige) bos bloemen onder de bank. Tijdens de reis las je het boek "Het zijn net mensen" van Joris Luyendijk. Toen station Arnhem werd aangekondigd, gebeurde het. Vanwege de bos bloemen maakten we weer contact. We bleven elkaar lang en liefdevol aankijken. Ik voelde me intens met je verbonden en had je teder in mijn armen willen nemen. Maar in plaats daarvan stamelde ik wat gelegenheidsfrasen bij het afscheid. In station Arnhem liep je de trap op, maar je keek niet meer om. Ik zou erin moeten berusten je nooit meer te zien, maar ik ben te diep door je geroerd.
Ik ben een man en woon in Haarlem. In het dagelijkse leven ben ik actief als Met pensioen en reis ik op onregelmatige basis met de trein.
reizigersdroom